Ο Ιδρυτής
Ξενοφών Ζολώτας (1904–2004)
Οικονομολόγος – Ακαδημαϊκός – Πρωθυπουργός της Ελλάδας
Ο Ξενοφών Ζολώτας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1904. Ήταν γιος του χρυσοχόου Ευθυμίου Ζολώτα και της Κωνσταντίνας Ζολώτα. Μεγάλωσε σε ένα οικογενειακό περιβάλλον βαθιά θρησκευόμενο, το οποίο του ενέπνευσε από νωρίς την πίστη και την αφοσίωση στις αρχές της Ορθόδοξης Χριστιανικής παράδοσης – αξίες που διαμόρφωσαν καθοριστικά τον χαρακτήρα και τη δημόσια πορεία του.
Απόφοιτος της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής, σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Οικονομικά στην Ανώτατη Εμπορική Σχολή της Λειψίας και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων.
Ο Ξενοφών Ζολώτας έτρεφε ιδιαίτερο σεβασμό και αγάπη για τους γονείς του, τους οποίους διέκρινε η εντιμότητα, η αγάπη προς τον συνάνθρωπο και η βαθιά προσήλωση στη χριστιανική θρησκεία και πίστη. Ιδιαίτερα η Κωνσταντίνα Ζολώτα υπήρξε μια εξαιρετική φυσιογνωμία, η οποία δεν αρκέστηκε απλώς στο να είναι καλή χριστιανή, αλλά επέκτεινε τη δράση της με την ίδρυση των «Σχολείων της Παναγίας», όπως τα αποκαλούσε. Με το πνευματικό της χάρισμα και την αφοσίωσή της, συγκέντρωσε πολλούς οπαδούς και υποστηριχτές, κυρίως γυναίκες, και δίδαξε επί δεκαετίες σε συνοικίες της Αθήνας, του Πειραιά και στην επαρχία, ενώ παράλληλα, μαζί με τον σύζυγό της Ευθύμιο Ζολώτα, ασκούσαν σπουδαίο έργο φιλανθρωπίας.
Στη μνήμη των Ευθυμίου και Κωνσταντίνας Ζολώτα ιδρύθηκε το Χριστιανικό Μορφωτικό Ίδρυμα, με σκοπό να συνεχίσει και να διαδώσει το πνευματικό και φιλανθρωπικό έργο τους.
Ευθύμιος Ζολώτας
Κωνσταντίνα Ζολώτα
Δίδαξε Πολιτική Οικονομία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (1928–1931) και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1931–1968). Το 1952 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Διετέλεσε Διοικητής της τράπεζας της Ελλάδας (1944-1945 και 1955-1967). Το 1967 υπέβαλε την παραίτηση του, τόσο από τη διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδος όσο και από την πανεπιστημιακή του θέση σε ένδειξη διαμαρτυρίας κατά της δικτατορίας της 21ης Απριλίου. Με την αποκατάσταση της δημοκρατίας, διετέλεσε για μία ακόμη φορά Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος (1974-1981). Υπήρξε επίσης Υπουργός Συντονισμού στις Υπηρεσιακές Κυβερνήσεις του Δημητρίου Κιουσόπουλου (1952) και στη Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή (1974).
Ορκίστηκε Πρωθυπουργός της Οικουμενικής Κυβέρνησης (23 Νοεμβρίου 1989- 11 Απριλίου1990) η οποία στηρίχθηκε από τη Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και τον Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου. Στόχος της Κυβέρνησης του υπήρξε η επίτευξη της νομισματικής σταθερότητας της ελληνικής οικονομίας κατά τη περίοδο της μεταπολίτευσης, θεωρώντας την οικονομική σταθερότητα θεμέλιο για τη προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης.
Επέδειξε πλούσιο συγγραφικό έργο και ήταν επί τριανταένα χρόνια εκδότης της «Ελληνικής Επιθεώρησης Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών» (1936–1967).
Η συμβολή του στην προσαρμογή της ελληνικής οικονομίας στο νέο διεθνές νομισματικό σύστημα –μετά την κατάργηση του Κανόνα Χρυσού και την υιοθέτηση του Συστήματος Σταθερών Ισοτιμιών με βάση το δολάριο ΗΠΑ– υπήρξε καθοριστική για τη νομισματική σταθεροποίηση της χώρας μετά τον υπερπληθωρισμό της μεταπολεμικής περιόδου.
Σημαντική ήταν και συμβολή του Ζολώτα ως μέλους των Διεθνών Οικονομικών Οργανισμών (Διεθνές Νομισματικό Ταμείο 1946-1981, Διοικητικό Συμβούλιο της UNRRA 1946, Ελληνική Αντιπροσωπία της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών 1948-1954), αναπτύσσοντας για πρώτη φορά τη σημασία της τεχνικής και τεχνολογικής εκπαίδευσης για την προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης.
Διετέλεσε μέλος της Επιτροπής των Τεσσάρων Σοφών (1960) με αντικείμενο την αναμόρφωση του Οργανισμού Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας (μετέπειτα Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης – ΟΟΣΑ), καθώς και της Επιτροπής των Διοικητών των Κεντρικών Τραπεζών των χωρών-μελών της ΕΟΚ, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διαμόρφωση της οικονομικής πολιτικής σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.
Πέθανε σε ηλικία 100 ετών, έχοντας στο πλευρό του τη σύζυγό του Καλλιρόη (Λόλα) Ρίτσου , η οποία τον διαδέχθηκε στην προεδρία του Ιδρύματος.